GASTBLOG #3: De naakte man en mijn sofa – door Liselot Ledene

“Scientists report that dust is composed primarily of human skin cells. If this is true, I think there may be a naked man behind my sofa”.

Jarenlang hing deze leuze uit op kot, als waarschuwing voor de onoplettende bezoeker dat ik niet al te fanatiek met schoonmaken bezig was (studeren, weet u wel). Nu ik mij 15 jaar later iets fanatieker aan een afvalarme levensstijl kwijt, speelt ze nog af en toe op. Vooral nu grote plukken stof (op zijn schattigst ‘dust bunnies’ genaamd) zich op onverklaarbare en – zo het konijnen betaamt- explosieve wijze in huis lijken te vermenigvuldigen.

Wij gaan ze te lijf met stofzuiger, borstel en blik. Maar wat met de oogst? Hoe pakken we dit low waste aan? Diepgaand wetenschappelijk onderzoek (via google – ahum) maakt mij niet veel wijzer. Behalve dan dat het eerder een urban legend is dat stof hoofdzakelijk uit menselijke cellen bestaat. Dode huidcellen komen immers vooral vrij bij het scheren en het douchen en verdwijnen bijgevolg met het afvalwater. Stof komt hoofdzakelijk van buitenaf (bodempartikels, partikels in de lucht) en van materiaal/dieren in huis. Via onze schoenen en de buitenlucht sluizen we het onze huizen binnen. Binnenshuis leveren meubels, tapijten, dieren en dode insecten hun bijdrage. Keek je al eens onder de zetel, dan weet je dat er een onderscheid gemaakt kan worden tussen pluiziger en denser stof. Veel vezels in huis (bv. kat, hond, langharige tuig, veel tapijten) zouden bijdragen aan de hoeveelheid pluizig stof, u weet wel, die schattige ‘dust bunnies’.

Mooi, maar wat doen we er mee als we ze te lijf gegaan zijn? Ik neem er de ‘low waste bijbel’ bij waarin Bea Johnson schrijft dat ‘dust bunnies’ perfect gecomposteerd kunnen worden. Had ze een stofzuiger, dan zou ze ook de volledige inhoud van haar stofzuigerzak/ stofzuigercontainer op de composthoop gooien. In Vlaanderen onderschrijft OVAM en VLACO deze zienswijze niet. Noch bij het GFT, noch op de composthoop hoort het huishoudelijk stof thuis. Volgens OVAM en VLACO is het niet composteerbaar omdat het stof een allegaartje is van organische en anorganische materialen. De organische bestanddelen zijn meestal wel afbreekbaar, maar de anorganische zijn dat niet. Deze anorganische bestanddelen zijn meestal zeer klein en van chemische oorsprong (polyester, nylon). Ze verstoren daardoor het spijsverteringsstelsel van de grotere compostorganismen en verspreiden zich in het milieu met een negatieve impact op de bodemkwaliteit tot gevolg als ze via de compost op het veld en in de tuin terecht komen.

Kortom: de organische componenten zoals haren en huidschilfers kunnen gecomposteerd worden, zand en bodempartikels gooien we rechtstreeks in de tuin en de anorganische rest brengen we voor verwerking naar het recyclagepark of geven we mee met het restafval. Nu moet ik wel toegeven dat het een hele kunst is om gescheiden te stofzuigen. Oefening baart kunst.

En de naakte man? Wel, die zit nu in mijn zetel en wacht geduldig tot zijn was droog is (hij zou natuurlijk ook kunnen stofzuigen). Uiteraard is die was gewassen met een zelfgemaakt en ecologisch wasmiddel. Maar dat is ‘stof’ voor een volgende blog…

Liselot Ledene

Liselot Ledene in haar eigen woorden:
“lesgever/medewerker bos- en natuurbeleid en –beheer, op zelfstandige basis maar hoofdzakelijk bij Inverde en Agentschap voor Natuur en Bos. Een hele boterham, maar in het kort is ‘takkenwijf’ ook OK”

12593568_644870708997014_5069362027677411971_o


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s