GASTBLOG #9: maak kennis met Olu Vandenbussche van Manelprints

Schonestadsmeisje: Wie is Olu Vandenbussche?

2016_boost1_manel

Olu:

  • Textielontwerpster, 33 jaar
  • Belgische, maar met Sri Lankaanse roots (van moederszijde)
  • Getrouwd, mama van een zoon, Ruì (4)
  • ‘slow design advocate’: ik heb het tot mijn persoonlijke missie gemaakt om duurzaam textiel te promoten in België (en daarbuiten)
  • houdt van: creatief omgaan met restjes in de keuken, mooi vormgegeven kookboeken, objecten met een verhaal, spicy food, reizen
  • Bucket list: New York bezoeken, het noorderlicht zien, de transsiberische express nemen, een kinderboek uitgeven met eigen tekeningen…

Schonestadsmeisje: Wat was je motivatie om je bedrijf op te richten en hoe verwerk je  duurzaamheid in je bedrijf?

Olu: Ik heb Manel begin vorig jaar (2015) opgericht met als doel alternatieven aan te reiken voor ‘fast fashion’, mode die op niet-duurzame wijze tot stand komt. Zelf heb ik daarvan de gevolgen ondervonden toen ik in 2006 afstudeerde en nergens werk kon vinden omdat textielbedrijven hun productie naar lageloonlanden verhuisden. Maar dat is niets in vergelijking met de verhalen die ons op regelmatige basis bereiken over de exploitatie van textielarbeiders, over zelfdoding bij ontwerpers die de druk niet meer aankunnen, of over de vele tonnen kleren die jaarlijks worden verbrand, zelfs zonder dat iemand ze ooit heeft aangehad. Mijn ‘oplossingen’ bestaan uit workshops waarin deelnemers leren hun eigen ecologisch bedrukte stoffen te ontwerpen, een duurzame stoffenlijn die enkel op bestelling verkrijgbaar is en ontwerp-op-maat projecten volgens de filosofie van Slow Design.

Net zoals ‘slow food’ een tegenwicht wil bieden voor ‘fast food’ door de mens en het milieu terug centraal te stellen, wil ‘slow design’ hetzelfde, maar dan op het vlak van ontwerpen. Er bestaat geen eensluidende definitie van, maar belangrijke aspecten voor mij zijn:

SONY DSC
SONY DSC

1) Co-creatie: ik probeer klanten zo dicht mogelijk te betrekken bij het ontwerpproces en mijn ontwerpen eerder te baseren op hun persoonlijke verhaal dan op trends.

<<Voor deze print baseerde ik me op het lievelingsspeelgoed van deze vierjarige, een gereedschapskist en zijn dinoverzameling.

Daarnaast werk ik ook graag met ontwerpers uit andere disciplines samen. Zo richtte ik onlangs met schoenontwerper Jan Caus de ‘Sneaker Academy’ op. Jan en ik zullen vanaf volgend voorjaar workshops geven waarin mensen bij mij een print ontwerpen die op ecocanvas (gerecycleerde polyester) wordt gedrukt en tijdens een vervolgworkshop uit die stof een paar sneakers maken onder begeleiding van Jan. Co-creatie hangt nauw samen met lokale productie en dat vind ik dan weer belangrijk om mijn ecologische voetafdruk zo klein mogelijk te houden. Zo werk ik enkel met textieldrukkerijen uit België en onze buurlanden voor wie duurzaamheid ook belangrijk is.

Processed with VSCO with c1 preset
Processed with VSCO with c1 preset

 

Jan Caus maakte dit paar sneakers>>
voor mij. De stof is er eentje uit mijn collectie en heet ‘Guacamole’. De print is gebaseerd op de lievelings ‘tapa’ van mijn man en ik: taco chips met guacamole.
Foto: Ana Caus

 

2) Enkel produceren wat je nodig hebt: Mijn stoffen zijn enkel op bestelling verkrijgbaar om te vermijden dat ik met overschotten blijf zitten. Daar waar je bij zeefdruk – momenteel nog goed voor meer dan 95% van alle bedrukte stoffen wereldwijd – duizenden meters per keer moet bestellen om het rendabel te houden, kan je bij digitale druk al orders vanaf 1 meter laten drukken.

io-a4-01<< Print ontworpen door Io, kidsworkshop, Budalab, 2016.

Het doel van mijn workshops is om mensen bewust te maken van hoeveel tijd, moeite, energie, materiaal… het vergt om textiel te produceren zodat ze hopelijk beter zorg zullen dragen voor hun kledij. Daarnaast wil ik hen ook leren ontwerpen zodat ze kunnen dragen wat ze zelf mooi vinden en niet wat trends voorschrijven. Tenslotte wil ik mensen ook gewoon laten ondervinden hoe leuk het is om je ideeën vertaald te zien naar textiel. Dat plezier probeer ik ook kinderen bij te brengen tijdens de ‘kidsworkshop digitaal textielontwerpen’ en ik moet toegeven dat ze me al heel aangenaam hebben verrast met hun creaties en enthousiasme!

Schonestadsmeisje: Is het jouw fulltimejob en kan je leven van duurzaamheid?

Olu: Sinds 1 oktober sta ik op eigen benen, daarvoor werd ik begeleid door Starterslabo. Tot nu toe slaag ik erin om rond te komen, maar het is afwachten wat de toekomst brengt. Ik merk een toenemende belangstelling voor duurzaam textiel bij bedrijven en de overheid, maar de meeste particulieren zijn voorlopig nog niet bereid om 3 of 4 keer meer te betalen voor een kledingstuk dat duurzaam werd geproduceerd. Op het vlak van sensibilisering is er dus nog veel werk aan de winkel, maar daarnaast hoop ik door mijn workshops de vraag naar digitaal bedrukt textiel te laten stijgen waardoor de prijs hopelijk zakt. Want er zijn natuurlijk ook mensen die wel willen, maar zich duurzaam textiel simpelweg niet kunnen veroorloven. Hopelijk helpt de technologie ons ook een handje en kunnen we in de toekomst misschien onze eigen kleren thuis printen.

Foto hieronder: Hemd ontworpen voor het personeel van bedrijvencentrum De Punt uit Gentbrugge (2016). De Punt wil sociaal en duurzaam ondernemen stimuleren en trekt dit ook door in hun kledij. De print is gebaseerd op hun logo en werd digitaal gedrukt op stof. Het prototype werd door Jo Chapeau genaaid en de andere hemden werden door een Belgisch confectiebedrijf gemaakt. Dit hemd was het eerste project binnen mijn ‘Wear Your Own Brand’ concept dat duurzame styling naar bedrijven wil brengen.>>

collage

 

Schonestadsmeisje: Hoe leef je in je privéleven, laat je ook daar duurzaamheid in doorsijpelen?

Olu: Mijn man en ik zijn allebei startende zelfstandigen. Ons budget is dus niet groot, maar we proberen zoveel mogelijk lokale, kleinschalige projecten en onafhankelijke ontwerpers te steunen. Zo doen we onze boodschappen regelmatig in de BEOmarkt in Gent en zijn we kerstcadeaus gaan shoppen op de homesale bij illustratrice Eva Mouton. We kochten appelsap van Juice for Change, een project dat appels opkoopt bij Belgische boeren die anders geen alternatief zouden hebben dan hun fruit te laten rotten op de velden en binnenkort verwachten we onze eerste lading eerlijke olijfolie van de uitgeweken Belg Thomas Siffer. Ik ben sinds mijn 14de vegetariër en intussen eten ook mijn man en zoontje grotendeels vegetarisch. We zijn ons er van bewust dat we nog een lange weg te gaan hebben op het vlak van duurzaamheid, maar geloven dat kleine beetjes helpen. Zeker wanneer iedereen doet wat hij/zij kan.

Schonestadsmeisje: Wat is je ultieme doelstelling, heb je toekomstplannen om nog duurzamer te gaan?

Olu: Ik wil de opleidingen die ik aanbied verder uitbreiden en professionaliseren, eventueel in samenwerking met andere bedrijven of ontwerpers. Ik droom bijvoorbeeld van een opleiding ‘duurzame mode’ hier in Gent en van textielreizen op maat met een focus op ‘craftivism’. Dat is een internationale beweging die achtergestelde groepen in de samenleving – vaak vrouwen – helpt door hen in staat te stellen hun traditionele ambachten te beoefenen (bijvoorbeeld door het verlenen van microkredieten) en daar een eerlijk loon uit te halen. Ik ben er voor het eerst mee in contact gekomen toen ik in 2007 een studiereis maakte naar Kirgistan en het heeft me nooit meer losgelaten. Binnen crafivism nodigt men ook regelmatig westerse ontwerpers uit om ambachtslieden te helpen innoveren. Die uitwisseling van kennis, combinatie van oude en nieuwe technieken, textiel als non-verbaal, verbindend communicatiemiddel, het ontwerpen in groep (co-creatie), het ‘power to the people’ ideaal… zijn nog steeds belangrijke aspecten van mijn ontwerppraktijk.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s