GASTBLOG #10: zero-waste ‘country’ style met Annemie Moors

Maak kennis met Annemie, mama van 2 jongens (6 en 8 jaar) en echtgenote van Pieter. Met haar gezinnetje woont zij in Landegem en werkt als verpleegkundige in Gent:

“Sinds een paar maanden ben ik me dag na dag bewuster geworden van enkele vanzelfsprekendheden. ‘Bewust worden’ en ‘vanzelfsprekendheden’, een contradictio in terminis, nietwaar? De kiem van deze bewustwording werd gezaaid door mijn collega (intussen lieve vriendin geworden), Ortja, schonestadsmeisje bij uitstek.

Eerst en vooral wil ik duidelijk maken dat ik vrees nooit een schonestadsmeisje pur sang te kunnen worden. Ik kan het niet laten om bepaalde voorverpakte, ongezonde producten te blijven kopen (de zogenaamde guilty pleasures…), ik pleit schuldig!

Verpakkingsvrij winkelen lukt me echt niet, maar een pak verpakkingsarmer wel. Dit zonder al teveel inspanning, gewoon door me bewuster te worden en enkele basisgewoontes aan te passen.

img_20170105_203008

Mijn motivatie hiertoe is tweezijdig. Enerzijds wil ik gewoon heel graag verpakkingsarm(er) winkelen (redenen genoeg, nietwaar), anderzijds wil ik bekomen dat mijn kinderen dit gegeven vanzelfsprekend gaan vinden. Een bijkomend voordeel hierbij is dat verpakkingsarmer winkelen ook heel dikwijls gepaard gaat met de aankoop van gezondere producten én het drastisch verminderen van impulsieve aankopen… Je zou denken dat ik dit reeds wist, maar het verschil tussen iets weten en er bewust over nadenken blijkt behoorlijk groot te zijn (laat me hierin vooral voor mezelf spreken).

“verpakkingsarmer winkelen gaat dikwijls gepaard met de aankoop van gezondere producten én het drastisch verminderen van impulsieve aankopen…”

Een paar voorbeelden die in ons gezin zorgen voor (veel) minder afval, weinig inspanning kost(t)en, en intussen (meestal) vanzelfsprekend geworden zijn:

  1. De rol keukenpapier staat nog steeds op tafel, maar wordt minder gebruikt sinds ik de touwtjes van slabben knipte om als mini handdoekjes te gebruiken.
  2. Fruit en groenten koop ik niet meer voorverpakt, maar in mijn wasbare groetenzakjes. Deze passen werkelijk in de kleinste handtas (zie foto hieronder), dus heb ik er een gewoonte van gemaakt om die zo goed als altijd voorhanden te hebben. Dat is heel handig bij onverwachts boodschappen doen.
    collage-2017-01-14-09_34_27_resized_20170114_093504112-1
  3. Binnenkort krijgen we er in het dorp een zelfplukboerderij (tschaaphof.be) bij, dus daar zal ik me zeker informeren over de mogelijkheden. Korte keten, seizoensgebonden, verpakkingsvrij…klinkt als muziek in de oren, nu nog praktisch haalbaar zijn en hopen op voldoende variëteiten!img_20161229_162913
  4. 14519689_10209529240121386_3892264126840556881_n
    naar de slager met m’n eigen potjes

    Intussen vond ik een slager waar ik eigen potjes mag meenemen (bedenk maar eens hoeveel papier en plastieken potjes je verzamelt, die uiteindelijk enkel dienen om je vlees van de winkel tot thuis te transporteren)! He made my day!

Ook hier moet ik toegeven dat dit niet àltijd lukt, vooral tijdsgebrek in een drukke werkperiode maakt hier meestal het verschil.

  1. Vorige week installeerden we een compostvat, wat een gigantisch verschil! Nee, wij maken ons niet onmiddellijk zorgen over het meest genoemde nadelen (ongewenste geur en ongedierte), zolang we op een correcte manier composteren.
  2. Sinds het ontdekken van de veelzijdige toepassingen van azijn en bicarbonaat koop ik ook véél minder poets-en wasproducten. Ook hier doe ik het (nog) niet helemaal zonder, omdat ik nu eenmaal hou van de geur van een vers gepoetst huis.
  3. foto-29-01-15-06-58-20
    In de pauze: koffie met ortja, uit herbruikbare tassen

    Ik neem m’n eigen koffiebeker mee naar het werk of neem een afwasbare tas uit de keuken in plaats van plastic koffiebekertjes te gebruiken. Dis is ook een zeer gemakkelijke manier om héél veel afval te vermijden (en de koffie wordt er smakelijker door :-).


Er is nog veel werk aan mijn verpakkingsarme winkel en één van de dagdagelijkse dingen waar ik blijf mee worstelen is bijvoorbeeld de aankoop van melk (die hier in grote hoeveelheden geconsumeerd wordt) en yoghurt…

Ik ben niet extreem, bij zero waste kom ik niet eens in de buurt, maar onze vuilniszak werd intussen wél gehalveerd en onze kinderen beginnen zo nu en dan spontaan mee te denken over de mogelijkheid van minder verpakkingen:

“Mama, nu moeten we nog een oplossing vinden voor de broodzak”

Je hebt gelijk jongen! We kopen minstens per 2-3 dagen een brood, reken maar eens uit op jaarbasis!”

14206095_10209364576044887_2231495622812176536_o


2 thoughts on “GASTBLOG #10: zero-waste ‘country’ style met Annemie Moors

  1. Goed bezig!! Je kan heel makkelijk een bak melk in glazen flessen halen bij de drankhandel, en dan daar zelf yoghurt mee maken met een yoghurtmaker. En een kussensloop/stoffen zakje meenemen naar de bakker.

    Like

  2. Heel herkenbaar verhaal! Ander schoon stadsmeisje, Nele, is mijn goede vriendin, en ook hier heeft ze al heel wat verandering teweeg gebracht. Haar aanmaanende blik verschijnt me (te) vaak de geest als ik die meeneemsoep of dat belegd broodje dan toch aanvaard in plastic omwikkeld 😉 maar mijn stoffen zak neem ik toch al mee naar de bakker, om thuis in de broodtrommel lekker vers te bewaren!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s