Minimalisme – een leidraad naar meer

2 jaar geleden is het nu, sinds ik besliste om een poging te wagen al het afval uit mijn leven te weren. Gewapend met verschillende websites vol informatie, en Bea Johnsons boek, Zero Waste Home, paste ik stap voor stap mijn gewoontes aan. Het was het begin van een ongelooflijke reis. Leven zonder afval werd veel breder dan ik me ooit kon voorstellen.

Een keerpunt was toen ik  minimalists leerde kennen en ik samen met minder afval, vooral met minder spullen begon te leven. The minimalists zijn 2 mannen die hun goedbetaalde job hebben opgegeven om te leven met minder en hun passie -schrijven- achterna te gaan. Maar het gaat niet enkel over het verwijderen van overbodige rommel, het gaat over het focussen op meer: meer tijd, meer passie, meer ervaringen, meer groeien, contributie en tevredener zijn. Het lezen van hun woorden gaf me niet alleen rust, maar ook een vrijheid om alles in vraag te stellen. Hoe vul ik mijn job in?  Hoe gebruik ik mijn tijd en hoe kan ik zaken vereenvoudigen, en me focussen op wat echt belangrijk is?

Plots begon het me op te vallen hoezeer we ons allen omringen met materiële dingen. We steken tijd in het opruimen, kopen en verlangen naar zaken die we niet nodig hebben. Kast voor kast verwijderde ik wat overbodig was. Er zat iets louterend in deze opruimactie. Bij alles wat ik weggaf via GIFT, de kringwinkel, of verkocht op 2de hands, kwam er een plekje vrij in mijn hoofd. Ergens los je de gedachte op van ‘hier moet ik ooit nog eens iets mee’, of ‘dit ga ik later zeker nog nodig hebben’ of ‘deze trui doe ik binnenkort nog eens aan’, om hem een jaar later nog steeds op hetzelfde plekje in je kast te zien hangen.

Er zit ook een enorme leegheid in al die prullen, zo gekocht, 2 maanden later klaar voor de vuilnisbak, of om ergens rond te slingeren, en dat plaatsje in je hoofd in te nemen. En vanwaar komen deze spullen? Wat heeft het van de aarde gevraagd om deze te maken? Welke tijd heb ik van iemand afgenomen om dit te maken? Welk leven krijgen deze spullen na het gebruik?

Zo ben ik ook geïntegreerd geraakt door Thomas Rau, een architect die spreekt over het kopen van licht ipv lampen, het kopen van koeltijd ipv koelkasten. Dat we geen eigenaar meer hoeven te zijn van het materiaal dat we gebruiken, maar dat we het leasen van een bedrijf. Zo zal de koelkast eigendom blijven van het bedrijf dat koeltijd verkoopt, maar die moet ook het elektriciteitsverbruik betalen, zorgen voor herstellingen, etc. Dat levert een heel ander verkoopmodel op. Dat bedrijf zal investeren in het maken van de beste, meest energiezuinige toestellen, die naar zijn levensduur opnieuw kunnen herwerkt worden tot nieuwe toestellen. Want ze zijn er nu eenmaal eigenaar van. Zo is pay-per-lux ontstaan, een nieuw business model van phillips en zeker waard om te volgen.

Zijn ideeën krijgen meer en meer vorm, en heeft hij een bedrijf Turntoo opgestart, om te focussen op het sluiten van de materialen-loop en het ontwerpen van businessmodellen waar de circulaire economie in de praktijk word gezet. En dit kan heel ver gaan, zoals in deze blogpost wordt voorgesteld

Voor mezelf hou ik het voorlopig eenvoudig. Als ik iets nieuw nodig heb, koop ik het tweedehands. Maar ik zorg er ook voor dat ik het na gebruik weer in dezelfde staat kan doorverkopen. Zo koop ik houten speelgoed voor mijn dochter, kwaliteitskleertjes tweedehands en heb ik een minimum aan meubelen die hun waarde blijven behouden. Ik vraag op feestjes om geen materiële zaken te geven.

Maar het is ook beangstigend, met minder spullen kocht ik voor mezelf meer tijd, en wat moet je met al die tijd terwijl iedereen aan het rondhollen is, en het druk druk druk heeft. Dit geeft me tegelijkertijd een onbetaalbare vrijheid om vaker ja te zeggen op alle onverwachte zaken die op me afkomen, nu de agenda niet meer overvol zit. Mijn leven is alvast een stuk rijker en vrijer geworden.

—————-
Minder spullen, hoe begin je eraan?

Begin stap voor stap: maak een kast leeg, en selecteer in de volgende categorien: houden – verkopen – weggeven. Als het moeilijk is om te beslissen of je iets wil houden, steek het in een ‘misschien’ doos, die je een jaar laat staan. Heb je er een later niet meer aan gedacht, verkoop het alsnog.

Hou enkel de zaken die je effectief gebruikt/draagt en nodig hebt, of je gewoon heel erg mooi vindt. We hechten veel belang een sentimentele stukken, maar vraag je af of je er misschien gewoon geen foto van kan nemen?

Als je nieuwe spullen koopt, stel je de vraag hoe lang het zal meegaan, waar het vandaan komt, is het uit duurzame materialen gemaakt, kan ik het na gebruik in dezelfde staat verkopen. Zo heb je bijvoorbeeld een website, die spullen verkoopt die een heel leven lang meegaan. Dat idee kan je toepassen op al je aankopen…

—–Nele—–

 


2 thoughts on “Minimalisme – een leidraad naar meer

  1. Interessant! Voor onze verhuis drie jaar geleden deden wij al veel weg, maar doordat we in een verbouwing wonen, zijn de meeste van de spullen die we behouden hebben nog niet opnieuw in gebruik. Ik denk dat we weer veel weg gaan kunnen doen als we beginnen uit te pakken …

    Like

  2. Inspirerend! Ik ben zelf nog maar net het zero waste-pad aan het verkennen, maar heb al heel wat aan deze blog en aan The Minimalists gehad. Marie Kondo is ook een goede leidraad in het opruimen, al zoek ik liever een tweede leven voor wat ik niet meer nodig heb dan het zomaar weg te gooien, zoals je zelf ook aangeeft.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s