MIJN VERHAAL

BUIKGEVOEL

In het najaar van 2013 besloot ik omwille van aanhoudende maagproblemen m’n voedingspatroon over  een andere boeg te gooien. Zonder al te veel wetenschappelijk en/of ander onderzoek (letterlijk en figuurlijk op m’n ‘buikgevoel’) koos ik gaandeweg voor een ‘clean’ eetpatroon dat werkte voor mij. Dit houdt praktisch in dat voor zover het van mij afhangt, ik zo puur mogelijk probeer te eten: zonder toevoegingen, volwaardig en biologisch.

CLEAN?

De zoektocht naar ‘zuivere’ voeding bestond in het begin voornamelijk uit het tijdrovende proces van ingrediëntenlabels lezen.

Zo begon het bewustwordingsproces. Van de ene op de andere dag hield ik niet enkel elk voedingsmiddel, maar ook elke keuze die ik maakte onder de loep. Deze weg leidde me uiteindelijk naar een diepe overtuiging in het belang van de (ecologische, sociale en economische) duurzaamheidsprincipes van de biologische voedselindustrie:

Het versterken en in stand houden van de gezondheid van onze planeet: bodem, plant, dier, mens, levende ecologische systemen en kringlopen. Dit met zorg en billijkheid ter bescherming van huidige en toekomstige generaties.

(bron: http://www.bioforumvlaanderen.be/nl/basisprincipes_bio )

INGEPAKT

Schermafbeelding 2016-08-11 om 01.24.15– HUMO 23/05/2016

Ik was blij verrast te ontdekken dat zelfs in gangbare supermarkten het IMG_4454aanbod aan biologische voeding groeit. Zonder al te veel moeite lukte het me dus redelijk vlot om een biologische alternatieven te vinden voor bijna al de nodige levensmiddelen.

Zo komen we tot het deel van dit verhaal waar ik voor een ratatouille drie aubergines koop die een voor een mooi apart verpakt zijn in een plastiekje met biolabel dat garandeert dat ze volgens strikte bioregels geteeld zijn in Spanje…

Om aan deze (wettelijk beschermde) garantie te voldoen mogen biologische groenten & fruit niet vermengd of ‘gecontamineerd’ worden met de gangbare. Wanneer deze dus allebei naast elkaar aangeboden worden is het noodzakelijk ze door verpakking te scheiden. Gezien de biologische varianten in de meeste gevallen in kleinere hoeveelheden worden verkocht krijgen zij de verpakking…



Er stapelen zich nog dagelijks vragen op over de producten die ik koop. Het voelt soms tegenstrijdig aan: grotere toegankelijkheid van bio versus de milieu-impact van verpakking, lokale energieproductie en koelcelbewaring versus transportkosten…

Elke dag is een leerrijk en uitdagend avontuur. Door trial & error vind ik hierin stap voor stap de weg. Behalve kwesties van keuzemogelijkheid en beschikbaarheid stelt zich natuurlijk ook de financiële vraag. Wat zijn de motieven en prioriteiten achter de keuzes die ik maak? De confrontatie met de theorie tegenover de praktijk is een continue stimulans om deze keuzes in vraag te stellen en in dialoog te gaan met m’n omgeving.

De geleidelijke transitie naar een duurzamer leven blijft een ingrijpend, maar boeiend proces.

Op dit punt leek de volgende logische stap het proactief op zoek gaan naar manieren om verspilling te vermijden en mijn afvalproductie te minimaliseren.

Hoe ik dit de afgelopen jaren aanpakte en het praktische resultaat hiervan kan je volgen in ‘Mijn afval’. Verder kan je via de verschillende rubrieken van het menu per thema uitgebreid lezen hoe ik in m’n huishouden, maar ook in het dagelijkse stadsleven afval en verspilling zo veel mogelijk uit de weg probeer te gaan.

image_1